Toen MIJN Magazine Hendrik Jan Lovink in oktober 2007 sprak, stond hij op een belangrijk keerpunt in zijn leven. Jovink & De Voederbietels, de band die begon als een geintje tussen twee vrienden op de fiets, zou na vijftien jaar stoppen met touren. Het nieuws sloeg in als een bom. Juist op het moment dat de band haar landelijke doorbraak beleefde, besloten Hendrik Jan Lovink en Gijs Jolink dat gezondheid en het leven naast de muziek belangrijker waren dan een overvolle agenda.
Tijdens een ontspannen potje boerengolf vertelde Lovink openhartig over die moeilijke beslissing. Hij blikte terug op het ontstaan van de band, sprak over de gezondheidsproblemen van Gijs Jolink en vertelde dat bij hemzelf een jaar eerder diabetes was vastgesteld. Ook keek hij vooruit. Hij verheugde zich op meer tijd voor zijn gezin, zijn hobby’s en een rustiger leven, al sloot hij een terugkeer naar het podium niet uit. “Na een half jaar krijgen we misschien wel weer de kriebels”, zei hij destijds. Eén ding wist hij zeker: “Ik zal mijn gitaar nooit aan de wilgen hangen.”
Wie het interview bijna twintig jaar later terugleest, ziet dat Lovink zijn eigen toekomst verrassend goed voorspelde.
Einde aan een hoofdstuk
Na het afscheid van de tour bleef Jovink & De Voederbietels namelijk nog jarenlang incidenteel optreden, vooral tijdens de Zwarte Cross. In 2017 viel uiteindelijk definitief het doek voor de band. Daarmee kwam een einde aan een hoofdstuk dat begon in 1992 en uitgroeide tot een van de succesvolste dialectrockbands van Nederland. Toch bleef Lovink actief als muzikant. Hij richtte de southernrockband Hilltop Howlers op, waarmee hij nog altijd eigen muziek maakt en regelmatig optreedt.
Grootste betaalde muziekfestival
Ook als ondernemer bleef hij allesbehalve stilzitten. In de jaren na het interview groeide De Feestfabriek uit tot een van de grootste festivalorganisaties van Nederland. De Zwarte Cross ontwikkelde zich van een regionaal motorcrossevenement tot het grootste betaalde muziekfestival van Nederland en ook Mañana Mañana werd een vaste waarde op de festivalkalender. In 2020 ging De Feestfabriek een strategische samenwerking aan met de internationale festivalorganisatie Superstruct. Een jaar later verkocht Hendrik Jan Lovink zijn aandelen en nam hij afscheid van het bedrijf dat hij ruim vijfentwintig jaar eerder mede had opgebouwd.
Allesbehalve een rustig pensioen
Waar hij in 2007 hoopte eindelijk meer tijd voor zijn hobby’s te krijgen, bleek dat allesbehalve een rustig pensioen te betekenen. Lovink bleef ideeën ontwikkelen en nieuwe projecten opzetten. Hij investeert in kleinere ondernemingen, ondersteunt ondernemers in de regio en denkt mee over nieuwe evenementen. Zo gaf hij de jaarlijkse Smoks Hanne-rit in Zelhem een nieuwe impuls door muziek, horeca en beleving toe te voegen, waardoor het evenement uitgroeide tot veel meer dan alleen een oldtimertoertocht.
De basis
Ook buiten de Achterhoek zocht hij nieuwe uitdagingen. Enkele jaren geleden kocht Lovink vijftig hectare jungle in Costa Rica. Niet om er permanent te wonen, maar om de natuur te beschermen en samen met de lokale bevolking te beheren. Zelf noemt hij het een investering in de toekomst. Tegelijkertijd blijft de Achterhoek voor hem de plek waar hij thuishoort. De kameraadschap, de nuchterheid en het buitenleven vormen volgens hem nog altijd de basis van alles wat hij doet
Creëren
Als hij tegenwoordig terugkijkt op zijn leven, omschrijft Lovink het als een “rollercoaster”. Jarenlang draaide alles om De Feestfabriek, de Zwarte Cross en het organiseren van steeds grotere evenementen. Nu kiest hij bewust voor een ander ritme. “Ik werk niet meer dag en nacht, ik lééf nu dag en nacht”, vertelde hij onlangs. Toch is één ding onveranderd gebleven: creëren. Of het nu gaat om muziek, evenementen, ondernemerschap of nieuwe ideeën, Hendrik Jan Lovink blijft doen waar hij in 2007 al over sprak. Alleen bepaalt hij tegenwoordig zelf wanneer hij gas geeft en wanneer hij een stap terug doet.
Het vuur doofde nooit
Terugkijkend krijgt het interview uit oktober 2007 daardoor een bijzondere betekenis. De wens om meer tijd te hebben voor zijn gezin en hobby’s kwam uit, maar het creatieve vuur doofde nooit. Misschien was juist die ene uitspraak uit het oorspronkelijke interview wel de meest treffende van allemaal: “Ik zal mijn gitaar nooit aan de wilgen hangen.” Bijna twintig jaar later blijkt dat nog altijd helemaal waar.
Artikel uit 2007
Benieuwd naar het artikel uit 2007? Lees het artikel hier: Hendrik jan Lovink heeft straks eindelijk tijd voor zijn hobby’s – MIJN Magazine – Helemaal Achterhoek
___________________________________________________________________






